// Energooszczędne okna plastikowe i dodatki okienne |

Zasady odczytu projektu

Projekt budynku, zwany popularnie planem, składa się z szeregu rysunków, linii i liczb. Przeciętnemu człowiekowi wydaje się on bardzo skomplikowany i trudny do zrozumienia. Wszystkie jednak zawarte w nim oznaczenia są potrzebne i celowe. Architekt, który opracowuje projekt, musi pomysł danego budynku utrwalić na papierze i przekazać budowniczym do wykonania w sposób jednoznaczny. Dla wzajemnego więc zrozumienia zostały ustalone pewne umowne zasady i oznaczenia. Aby projekt dobrze zrozumieć, należy nauczyć się go odczytywać, a przy odrobinie wyobraźni nie będzie to sprawą trudną. Poszczególne rysunki w projekcie mogą być wykonane w różnych skalach, np. 1:50, 1:100 lub 1:1000. Na każdym rysunku zawsze podana jest skala, w jakiej został on wykonany. Jeżeli chce się poznać rzeczywistą długość pokoju lub grubość muru, wystarczy zmierzyć ten fragment miarką i pomnożyć przez mianownik skali. Jeżeli na rysunku w skali 1:100 długość pokoju wynosi 5 cm, to w rzeczywistości będzie on miał 5 m, ponieważ 5 cm pomnożone przez 100 równa się 500 cm, czyli 5 m. 2 cm na rysunku w skali 1:500 będzie oznaczać 10 m w terenie, gdyż 2 cm x 500 równa się 1000 cm, czyli właśnie 10 m. Pomimo, że wszystkie rzuty wykonane są w skali, ważniejsze długości wypisane są dla ułatwienia liczbami. Również wymiary okien, drzwi, schodów wypisuje się liczbami. Pierwszym rysunkiem, który umieszcza się w projekcie, jest plan orientacyjny, czyli tzw. orientacja. Rysunek ten przedstawia teren miasta lub wsi, widziany z dużej wysokości. Na orientacji zaznacza się położenie działki, a plan ten wykonuje się w skali 1:5000, 1:10 000, a nawet 1:25 000. Górna krawędź rysunku oznacza kierunek północny. Następnym rysunkiem w projekcie jest plan sytuacyjny, tzw. sytuacja, w skali 1:500, w której przedstawia się zagospodarowanie działki.